Auto w Pracy

Slideshow Image

Na stronie Renault oferty kamperów tak łatwo nie znajdziemy. Kamperów nie ma, ale jest oferta zabudów dla Renault Mastera. Liczba możliwości praktycznie nieograniczona. Kilkadziesiąt, kilkaset wariantów, w zasadzie każdy samochód może być inny, dopasowany dokładnie do potrzeb nabywcy. Ogromna paleta możliwości, więc dlaczego nie kamper?

Renault Master jest świetną bazą pod taki projekt. Do projektu wybrano Renault Master Furgon L3H2. Oznaczenie L3H2 informuje, że jest to wersja przedłużona, o długości 6315 mm. Pozostałe wymiary to 2080 mm szerokości i 2500 mm wysokości. To już duży format, a to rodzi pewne obawy u osób, które na motoryzację patrzą zza kierownicy osobówki. Czy mogę prowadzić tak duże auto, a jeżeli tak, to czy dam radę?

Od tego trzeba zacząć. W przypadku testowanego Mastera do prowadzenia wystarcza prawo jazdy kategorii B.

Czy prowadzenie takiego kolosa stanowi problem? Zdecydowanie nie, ale do gabarytów trzeba się przyzwyczaić. Promień skrętu jest inny, więc na początku każdy manewr potrafi być wyzwaniem. Należy też pamiętać, że przy tej długości samochodu tylne koła poruszają się po ciaśniejszym łuku niż przednie. Łatwo więc przytrzeć środkową częścią boku auta o przeszkodę znajdującą się przy krawędzi drogi.

To już najgorsze mamy za sobą. No, prawie, bo czasem trzeba jeszcze wjechać do miasta i zaparkować.

Parkowanie nie jest trudne, gorzej znaleźć miejsce odpowiednich rozmiarów. Miejsca z parkowaniem skośnym czy prostopadłym praktycznie odpadają. Zbyt dużo samochodu wystawałoby na jezdnię. Pozostaje parkowanie równoległe. Im większe miasto, tym trudniejsze zadanie.

Na szczęście kamperem nie wybieram się do Warszawy na zakupy, a tam, gdzie miejsc do parkowania jest pod dostatkiem, za to brakuje oferty noclegowej.

Najpierw trzeba jednak tam dojechać.

Renault Master jest samochodem dostawczym i nieprzypadkowo do napędu zastosowano dwulitrowy silnik wysokoprężny. Jednostka generuje 170 KM mocy i 380 Nm momentu obrotowego. Sporo mocy, ale i auto niczego sobie. Zobaczymy, co z tego wyjdzie.

Zajmuję miejsce kierowcy. Ta część samochodu nie została poddana modyfikacjom. Nawet dobrze, bo lubię busy za ich funkcjonalność. Dużo schowków, półeczek i wszystko dopracowane pod kątem ergonomii. W pracy nie ma czasu na luksusy. Ma być praktycznie i w zasięgu ręki.

W kwestii elektroniki szaleństwa nie ma. Klasycznie: obrotomierz, prędkościomierz i ekranik komputera. Do tego centralny ekran multimedialny. Jest to, co powinno być: nawigacja, kamera i możliwość podłączenia smartfona. Oczywiście jest też zestaw asystentów kierowcy.

Busy lubię również za miejsce kierowcy. Siedzi się zdecydowanie wyżej niż w osobówce. Fotel jest wygodny i, co istotne, nawet kilka godzin za kierownicą nie powoduje nadmiernego zmęczenia.

Zanim przejdę do części kamperowej, kilka słów o spalaniu.

Trasa szybkiego ruchu, pokonywana z prędkością zbliżoną do maksymalnej dozwolonej, przełożyła się na spalanie 11 l/100 km. Do zaakceptowania.

 

Lokalne drogi, przemierzane w turystycznym nastroju, znacznie obniżyły spalanie. Tutaj komputer pokazuje okolice 9 l/100 km.

Średnia z całej, liczącej około tysiąca kilometrów wyprawy wyniosła około 10 l/100 km. To nawet poniżej średniej deklarowanej przez producenta. Lubię takie niespodzianki.

Teraz już spokojnie mogę zająć się częścią kamperową. Za nią odpowiada firma Wave Camper.

Zabudowa kampera jest sporym wyzwaniem. Chcielibyśmy mieć wszystko, a ilość miejsca zmusza nas do kompromisów. I tu przydaje się doświadczenie osób, które znają życie w kamperze od podszewki.

W Masterze dość wyraźnie wyodrębniono część turystyczną. Oczywiście nie ma żadnej ścianki działowej. Dzięki obrotowym fotelom kierowcy i pasażera łatwo zaadaptować do części mieszkalnej nawet kabinę kierowcy.

To fajne rozwiązanie. Odwracam fotele, rozkładam stół i zapraszam na rodzinny obiad. Stolik, który już przed rozłożeniem jest całkiem duży, wyposażono w dodatkowy, wysuwany blat. Sprytne rozwiązanie. Jak już siedzimy przy stole, warto rzucić trochę światła. W tym modelu szeroko skorzystano z LED-ów i lampki mamy praktycznie w całym aucie. Tego nigdy za dużo.

Dodatkowo mamy okna dachowe. Jedno wypada dokładnie nad stołem w jadalni. Okienka oferują system zarządzania światłem. Do wyboru pełne odsłonięcie, moskitiera lub żaluzja zapewniająca całkowite zaciemnienie. Okno jest uchylne, co też ma znaczenie, zwłaszcza w upalne dni.

 

Dokładnie taką samą funkcjonalność mają boczne okna: żaluzja, moskitiera i mechanizm uchylania.

We wnęce bocznych drzwi przesuwnych również zamontowano moskitierę, która skutecznie chroni przed atakiem biologicznych dronów.

Światło wejścia ogranicza lodówka o sporej pojemności. Trochę zaskakujące miejsce, ale ma też swoje atuty. Lodówka jest dostępna również z zewnątrz pojazdu. Można sięgnąć po coś zimnego, nie wstając z leżaka ustawionego przed samochodem.

Na pewno świetnym rozwiązaniem jest wysuwany stopień przy wejściu. Niby drobiazg, a zdecydowanie ułatwia życie.

Jesteśmy w aucie i kierujemy się do sypialni. Przejście jest dość wąskie, w zasadzie jednoosobowe. Po lewej stronie mijam część kuchenną. Kuchenka gazowa i zlewozmywak. Po prawej mam łazienkę. Ta też jest jednoosobowa.

Kabina prysznicowa z toaletą i umywalką. Trzy w jednym. Miejsca mało, ale wygoda olbrzymia, kiedy jest się całkowicie niezależnym. Warto zauważyć małe, uchylne okienko dachowe.

Dotarliśmy do sypialni. Łóżko jest duże, wygodne, o szerokości 1,91 m. Do tego nie trzeba go składać, jest zawsze gotowe. Tutaj również mamy okno dachowe i oczywiście lampki.

Łóżko jest dość wysoko, ale mamy skrzyneczkę, która służy za stopień przy wchodzeniu.

Pozostała część bagażowa. Najlepszy dostęp do niej zapewniają dwuskrzydłowe tylne drzwi pojazdu, wyposażone w blokadę przed samozamykaniem. W tej części umieszczono też instalacje techniczne, czyli butle z gazem, ogrzewanie i pozostałe urządzenia. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że miejsca nie jest tak dużo, zwłaszcza że wstawiono skrzynię z akcesoriami i przedłużacz do prądu.

Wiem już, co mam. Teraz trzeba sprawdzić, czy faktycznie w Wave Camper mają pojęcie o tym, co robią.

Na początek trzeba się zagospodarować. Wiem, co jest niezbędne do zabrania, ale i tak za każdym razem zabieram zbyt dużo. Mechanizm jest prosty. Wiem, że na 90% się nie przyda, ale skoro jest miejsce, to może lepiej zabrać?

Oczywiście się nie przyda, ale spokojne sumienie, że jest się przygotowanym, też ma swoją wartość.

Nazbierało się tego. Trzeba tylko wszystko ładnie rozłożyć po aucie i będzie dobrze. Jest dobrze, bo ten kamper ma olbrzymią liczbę szafek i schowków, a bagażnik też okazał się zacnych rozmiarów. Szafki i szuflady mają funkcję automatycznej blokady. Jest też cichy domyk, co również się chwali.

Spakowani ruszamy w drogę. Auto prowadzi się tak jak każdy inny duży bus. W tym przypadku toaleta na pokładzie jest dodatkowym bonusem.

O nocleg nie muszę się martwić, dom mam ze sobą.

Miejsce docelowe to parking nad morzem. Po sezonie kompletnie pusty. Czasem trafi się towarzystwo innego koczownika albo przyjadą poszukiwacze bursztynów. Miejsca w opór.

Ciemno. Wybieram kawałek płaskiej powierzchni i można szykować się do spania. Łóżko zawsze gotowe.

 

Jest ciepło, więc zastanawiam się, czy włączyć ogrzewanie. Jeszcze nie. Kamper jest cieplutki. Dopóki nie ma jednocyfrowych temperatur, nie widzę potrzeby dogrzewania wnętrza.

Pobudka, toaleta. Łazienka jest malutka, ale to nie SPA. Wystarczy, żeby zrobić to, co potrzeba. Warto przyjrzeć się toalecie. Zastosowano tutaj system workowy. Po robocie włączamy program i toaleta robi hermetyczny pakunek z nieczystościami.

Z nieczystości mamy jeszcze tzw. wodę szarą, czyli tę z umywalki i prysznica. Tutaj sprawa jest prosta. Podjeżdżam do punktu serwisowego kamperów, odciągam dźwignię blokady i woda spływa do studzienki. Nie ma żadnych baniaków, które trzeba wyjąć i opróżnić. Uzupełnienie wody też jest banalnie proste. Podłączam wąż z wodą i po sprawie. Komputer pokazuje na wyświetlaczu poziom wody.

Jak na razie wszystko pod kontrolą.

Śniadanko jak w domu, przy wygodnym stole. Podobają mi się dwa wygodne fotele przy stole. Jak potrzeba więcej miejsca, rozsuwam stolik, odwracam przednie fotele i już cztery osoby ugoszczone.

Dni mijają, a ja odkrywam nowe schowki. To jest duży plus. Myślałem, że zabrałem za dużo rzeczy (bo zabrałem), ale projektanci to przewidzieli. Miejsca jest więcej niż moich klamotów.

Wśród tych rzeczy sporo sprzętu survivalowego, a że świat idzie do przodu, coraz częściej korzystamy z narzędzi akumulatorowych. Niewątpliwa wygoda, ale gdzieś trzeba ładować akumulatory.

W kamperze mamy taką możliwość i to nie tylko wtedy, kiedy auto jest podłączone do prądu.

Wszystko gra, ale do czasu. Pojemność akumulatora w kamperze też jest ograniczona. Staramy się prowadzić oszczędną gospodarkę tym deficytowym towarem, ale czwartego dnia przyszedł kryzys.

Prąd się skończył.

Rano był, wypad nad morze, a po powrocie część kamperowa bez zasilania. Na tę okazję mam przygotowany plan awaryjny. Znajomy serwis kamperów przyjmie nas po sezonie. Trzeba tylko tam jeszcze dojechać, a wysuwany stopień nie chce się schować. On też potrzebuje zasilania.

Powoli doturlamy się do prądu.

Zamknięte, ale człowiek z człowiekiem się dogada. Jest prąd i powraca życie do kampera. Jest okazja, więc robimy pełny serwis. Woda wymieniona, akumulatory naładowane, można ruszać dalej.

Temperatura w nocy spada, więc najwyższa pora sprawdzić ogrzewanie. Tutaj mamy piec gazowy do ogrzewania wnętrza i podgrzewania wody. Ciekawe rozwiązanie i całkiem skuteczne. Szybko robi się ciepło.

Każda wyprawa kiedyś się kończy i przychodzi czas podsumowań. 

Przygody zostawię na inną okazję, ale kilka słów o samochodzie trzeba napisać.

Każdy kamper jest kompromisem. Nawet te największe nie zastąpią domu, a co dopiero te budowane na bazie aut dostawczych. Master jest tego doskonałym przykładem.

Dobrze, że zabrali się za to fachowcy. Po kilku dniach mogłem już powiedzieć, że znają się na rzeczy.

 

Wychowany jestem na terenowych wyprawach, więc luksusy nie są mi potrzebne, ale… fajnie, że jest łazienka z toaletą i pełnowymiarowe łóżko, którego nie muszę składać. Te dwa elementy nie są oczywistością w mniejszych konstrukcjach.

Kolejny plus za wysokość wnętrza. Można w nim chodzić bez schylania głowy. Kuchenka i lodówka to standard w kamperach.

To są kluczowe elementy. Reszta to doświadczenie ludzi z Wave Camper, które widać w przemyślanych rozwiązaniach konstrukcyjnych.

Wolność jest wpisana w filozofię kamperowania, przynajmniej u mnie. Więc nawet jeśli po kilku dniach prąd się skończy, tragedii nie ma. Prąd, rzecz nabyta. Do zasilania nie potrzebujemy specjalnego przyłącza, więc gdzieś to gniazdko znajdziemy.

Zostaje jeszcze jeden temat – koszty.

Zakup nowego kampera jest dużym wydatkiem, wynajęcie też nie jest tanie. Pole kempingowe w sezonie może kosztować tyle co nocleg, ale wolność nie ma ceny.

Kamper nie musi być nowy, a pole kempingowe to luksus, który zabija przygodę.

Więc tankować i w drogę!

Tekst i zdjęcia: Dariusz Pastor